It is not about the trailer

It is not about the trailer

Afgelopen donderdag had ik de eer om Spikey te ontmoeten. Spikey is een geweldig paard. Hij is heel erg intelligent en begrijpt precies wat er van hem verwacht wordt. Spikey heeft een probleem met de trailer. Het laden op zich gaat nog wel maar tijdens een ritje in de trailer heeft hij het echt heel erg moeilijk en ervaart heel veel stress. Zijn eigenaresse vroeg of ik wilde helpen omdat ze Spikey zo gunt dat hij ontspannen kan reizen.

Als ik aankom staat Spikey op stal. Nadat hij zijn halster om heeft gekregen wil hij meteen de stal uit. Ik registreer onrust. Omdat Spikey wel weet wat er van hem verwacht wordt, gaat hij alvast maar. Dat lijkt me geen goede start van een trailerlaadsessie want wat chaotisch begint eindigt meestal ook chaotisch. Ik neem het touw en de verantwoordelijkheid voor Spikey over. Eerst maar eens rustig blijven staan waar je bent vriend.

En daar blijkt een groot deel van het probleem van Spikey te zitten. Hij is heel vaak met zijn gedachtes en emoties op een andere plek dan waar zijn lichaam is. Een gesplitst paard noem ik dat. Het eerste wat ik nu van Spikey verwacht, is dat hij ontspannen naast me blijft staan totdat ik het teken geef dat we gaan lopen. Moeilijk moeilijk zegt Spikey. Hij probeert toch te gaan lopen of hij probeert me te happen. Gewoon ontspannen stilstaan is absoluut te veel gevraagd. Ik straal rust uit en maak Spikey duidelijk dat mijn weg DE weg is vandaag en dat het zal gaan zoals ik dat wil. Dat begint hij te begrijpen en langzaamaan begint hij een beetje te ontspannen.

Als we uiteindelijk de stal uit gaan, neemt Spikey het meteen weer over en wil er met mij vandoor. Ik zet Spikey direct weer stil. Wij gaan nergens heen vriend totdat jij rustig bent. Langzaamaan begint Spikey te ontspannen. Van een hoog hoofd met ogen die niet knipperen en lippen die amper bewegen gaat hij naar een laag hoofd, ogen die knipperen en zijn lippen beginnen steeds meer te kauwen en te likken. Ontspanning in aantocht. Als hij zelfs begint zelfs te gapen, spring ik zo ongeveer een gat in de lucht van blijdschap.

We gaan het gangpad uit richting de trailer. Als we buiten komen, ziet Spikey de trailer al staan. Direct probeert hij het leiderschap weer van me over te nemen. Hij gaat uit verbinding met mij, begint sneller te lopen en wil eigenlijk allerlei kanten op. Ik vraag Spikey weer om stil te gaan staan. Ik leg uit aan zijn eigenaresse dat doorlopen met een paard waar je geen verbinding meer mee hebt alleen tot meer problemen leidt. Ik zie zo voor me dat Spikey me aan alle kanten over het erf trekt als we in zijn tempo en state of mind naar de trailer gaan. Nee vriend, eerst weer stilstaan en je gedachtes en emoties op dezelfde plek brengen als je lichaam. Hier zijn en blijven.

Als hij zichzelf weer bij elkaar geraapt heeft, gaan we richting de trailer. Nee, nee, hij mag er zeker niet in. Ik ga op de klep staan en hij moet voor de klep staan, net zolang totdat hij daar ontspannen kan staan op zijn eigen 4 benen. Niet in mijn broekzak, niet zijn veiligheid bij mij zoeken, zelf staan, blijven staan en ontspannen. Als Spikey dat kan mag hij voor het eerst met twee voetjes op de klep van de trailer. Vanaf de zijkant zodat hij niet de dreiging voelt van het naderende donkere gat waar hij zo in moet.

Als hij rustig met twee benen op de klep kan staan, mag hij vervolgens over de klep heen lopen waarbij hij met alle 4 zijn benen de klep zal raken. Best moeilijk zet Spikey. Ik blijf deze oefening net zo lang aan hem vragen totdat hij niet meer over de klep rent maar over de klept stapt. Na iedere moeilijke oefening mag Spikey weer ontspannen. Nadenken. Zichzelf bij elkaar rapen.

Dit gaat niet om de trailer. Dit gaat om leiderschap, dit gaat om ontspanning. Dit gaat om op 4 eigen benen kunnen staan. Dit gaat om mentaal, emotioneel en fysiek op dezelfde plek staan. Dit gaat om heel streng durven zijn als mens en direct volledig ontspannen als Spikey het goede doet. Trailerladen is toch één van de mooiste dingen die er is hè, want als je dat hele proces begrijpt, dus inclusief de behoefte van je paard, is de relatie met je paard zo ongeveer 100% verbetert.

Ik geef het touw over aan Spikey zijn eigenaresse en loods haar door dezelfde oefeningen als ik net samen met Spikey gedaan heb. Let op een duidelijke vraag, let op directe ontspanning als hij het goed doet. Geef Spikey de tijd om weer te gaan ontspannen voor je een volgende vraag stelt. Zijn eigenaresse doet het geweldig en Spikey doet super zijn best. Spikey verandert van een paard dat graag het leiderschap over neemt, van een paard dat eigenlijk best heel gespannen is en in de ik-vind-het-geen-goed-idee stand staat naar een paard dat begint te snuffelen aan de trailer. Een paard dat zijn voeten goed neerzet en een paard dat durft te denken aan in de trailer gaan i.p.v. WEGWEZEN hier.

Aan het eind van de les staat Spikey met twee voeten op de klep en twee voeten onderaan de klep. Heel ontspannen. Ik wil graag eindigen met een positieve reflex. Met een laatste actie van Spikey die richting de trailer gaat, richting het goede antwoord. Als Spikey daar zo heel ontspannen staat, vraagt zijn eigenaresse hem een stapje naar voren te gaan. Vol vertrouwen zet Spikey zijn voorbenen in de trailer en zijn achterbenen zo op de klep. Echt geweldig. We kijken elkaar aan met een big smile. Beter kan echt niet! Spikey en zijn lieve mens hebben alles gegeven vandaag, het wordt tijd om na te gaan denken en te gaan ontspannen. Spikey mag terug naar zijn vrienden en ik ga naar mijn volgende afspraak.

In de auto moet ik denken aan iets wat ik las op internet na mijn demonstratie trailerladen bij Equiday. Iemand schreef dat mijn demo slecht was omdat het paard de trailer niet in gegaan was. Nu moet ik daar weer aan denken. It is NOT about the trailer. Ik wil een paard dat mentaal, emotioneel en fysiek op dezelfde plek is. Ik wil een paard dat durft te zijn. Ik wil een paard dat met vertrouwen stil kan staan, veel meer dan een paard dat in mijn broekzak kruipt. Ik wil een paard dat wil wachten op de signalen van zijn mens omdat hij weet dat zijn mens een goede leider is. Als dat allemaal in orde is dan geeft de trailer nooit meer problemen.

Oefenen, inzicht krijgen, geduld hebben. Vragen durven stellen en direct belonen, daarmee komt het goed met de trailer en je paard. Je paard hoeft niet in de trailer, hij mag in de trailer. En als jij als mens de goede dingen doet dan WIL je paard in de trailer.

Veel plezier met oefenen Spikey. Tot snel!


Reageren is niet mogelijk.